….แทนถ้อยคำจากดวงตาซึ่งมองเห็น……

– บันทึกไว้ด้วยลายเส้น ( ฉบับที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพแม่ถ้วน หลีกภัย เมื่อ 12 มี.ค.2554 )
– โดย ชวน หลีกภัย
– จัดพิมพ์เป็นครั้งแรก

– ภายในประกอบด้วย ภาพ คน สถานที่ และสิ่งล้อมกายต่างๆ

– หนาร่วม 200 หน้า ( ขนาด 148*210*10 มม. )

– 290- จัดส่งลทบ.ฟรี ( มีซ้ำ 2 เล่มครับ )

” จากบ้านมา เผชิญโลก จากบ้านมา นาน…กี่ปีแล้ว ไม่อยากจำ…คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึง…จัง กี่ปีแล้ว ไม่ได้เจอ ลาก่อนพ่อครับ ผมคงไม่กลับไป ลูกที่พ่อขับไล่ มันคงไม่ตายง่ายๆหรอก หากแม่คิดถึง แม่ลองมองหาดู ที่เด็กน้อยเล่นกันอยู่ ผมอยู่ตรงนั้นเอง ”
….

“คิดถึงเพื่อน คิดถึงพวก คิดถึง..มัน กี่ปีแล้ว ไม่ได้เจอ ลาก่อนเพื่อนรัก ฉันคงไม่ได้กลับไป ถึงหนทางเลวร้าย ฉันคงไม่ตายง่ายๆ หรอก ….”

( บางส่วนจากเนื้อคำร้องในบทเพลง “ลา” ของ ซูซู ( ประพันธ์เนื้อร้องโดย ปิยเมศ ไกรฤกษ์ ขับร้องโดย ระพินทร์ พุฒิชาติ ) ถีอยคำบางส่วนจากหน้าที่ 15 ของหนังสือ )

ในยุคที่บทเพลงหรือหลายสิ่งถูกให้ค่าราคาจากยอดวิวหรือที่ถูกกล่าวถึง มากกว่าน้ำหนักหรือคุณค่าที่มี เสียงที่เราหาได้ง่ายยิ่งจากปลายนิ้ว เสียงที่ทำให้เราเป็นส่วนหนึ่งของสังคมในขณะ และเสียงซึ่งบ่อยครั้งเรามีไว้เพียงแค่ทำลายความเงียบ
แต่ทว่าลึกลงไปนั้น หากเพ่งมองลึกลงไปในที่ดวงตาและจับหัวใจของเสียง บทเพลงหลายเพลงอาจจะคร่ำครวญถึง บางสิ่ง บางสิ่งที่เราอาจหลงลืมไปในบางคราหรือในบางคนว่า ทุกสรรพสิ่งหรือเสียงย่อมมีดวงใจเฉกเช่นดั่งหยดน้ำตาบางหยดของเราเช่นกัน

( ในบทเพ้อเผลอคิดและเปล่งเสียง : ชายเร่ร่อน )

– มันคงไม่ตายง่ายๆหรอก ( พูดคุยถึง เพลงบางบท ( และบทกวี ) รวบรวมจากคอลัมน์หนึ่งใน นสพ.กรุงเทพธุรกิจ ( ช่วงปี 2542-2547 ))
-โดย ไพวรินทร์ ขาวงาม
– ภาพปกโดย เทพศิริ สุขโสภา
– ภาพประกอบโดย โกสินทร์ ขาวงาม
– รวมเล่มพิมพ์ครั้งแรก มี.ค.2548
– หนา 206 หน้า ( ขนาด 145*210*15 มม. )
– 250- จัดส่งลทบ.ฟรี